De geboorte van pizza in Napels
De geschiedenis van pizza begint in de achttiende eeuw in de smalle, drukke straten van Napels. De arme bevolking van de stad had behoefte aan goedkoop, snel en voedzaam straatvoedsel. Flatbreads belegd met tomaat, knoflook, olie en soms ansjovies werden verkocht door straatverkopers - de voorlopers van de moderne pizzeria. Pizza ontstond in de 18e eeuw in Napels als betaalbaar straatvoedsel voor de arbeidersklasse - platbrood belegd met tomaat, knoflook en olijfolie.
De tomaat, afkomstig uit Zuid-Amerika, werd aanvankelijk in Europa gewantrouwd. Maar de Napolitanen omarmden de vrucht en combineerden haar met hun bestaande flatbreads. Zo werd de basis gelegd voor wat we nu kennen als pizza.
Koningin Margherita en de beroemdste pizza ter wereld
Het keerpunt in de geschiedenis van de pizza kwam in 1889. Koningin Margherita van Savoye bezocht Napels en wilde het lokale straatvoedsel proeven. Pizzabakker Raffaele Esposito van Pizzeria Brandi bereidde drie pizza's voor de koningin. Haar favoriet was de variant met tomaat, mozzarella en basilicum - de kleuren van de Italiaanse vlag.
De Pizza Margherita is vernoemd naar Koningin Margherita van Savoye, die in 1889 in Napels de pizza met tomaat, mozzarella en basilicum - in de kleuren van de Italiaanse vlag - tot haar favoriet verklaarde. Of dit verhaal volledig historisch accuraat is, wordt door sommige historici betwist, maar het blijft een van de mooiste verhalen uit de culinaire geschiedenis.
Pizza reist de wereld rond
Aan het einde van de negentiende eeuw emigreerden miljoenen Italianen naar de Verenigde Staten. Ze namen hun recepten mee, en in steden als New York, Chicago en New Haven openden de eerste pizzeria's buiten Italië. Lombardi's in New York, geopend in 1905, wordt vaak beschouwd als de eerste pizzeria in Amerika.
Na de Tweede Wereldoorlog explodeerde de populariteit van pizza. Amerikaanse soldaten die in Italië hadden gediend, kwamen thuis met een liefde voor het gerecht. Pizza evolueerde en paste zich aan aan lokale smaken - de dikke, kaasrijke deep-dish in Chicago, de dunne, vouwbare slices in New York.
UNESCO Werelderfgoed
In december 2017 erkende UNESCO de kunst van de Napolitaanse pizzaiolo - l'Arte del Pizzaiuolo Napoletano - als Immaterieel Cultureel Erfgoed van de Mensheid. Deze erkenning bevestigde wat pizzaliefhebbers al lang wisten: het bakken van een authentieke Napolitaanse pizza is een ambacht dat generaties van kennis, techniek en passie vereist.
Sinds 2017 staat de kunst van het Napolitaanse pizzabakken op de UNESCO-lijst van Immaterieel Cultureel Erfgoed - een erkenning van het vakmanschap dat generaties pizzaioli van meester op leerling hebben doorgegeven.
Van Napels naar Waregem
Meer dan een eeuw later bakken pizzeria's over de hele wereld nog altijd volgens die Napolitaanse traditie. Ook in Waregem: bij Bella Cucina aan de Stationsstraat 78 gaat elke pizza de houtoven in, met een eenvoudig deeg, Italiaanse ingrediënten en de hand van de pizzaiolo.
Bella Cucina in Waregem bakt pizza volgens de Napolitaanse traditie: in een houtoven, met een eenvoudig deeg en Italiaanse ingrediënten, met de hand gevormd. Proef het zelf in het restaurant, haal af of laat bezorgen.